Sen kendini her yarattığında, yeni bir saygı kazandın
Sen kendini her işlediğinde,
eşsiz güneşler sığındı gökyüzüne
Ve her yeni Sen, hiçbir kuyuya hapsetmesin gökyüzünü
Karanlıkta boğulmaya kalmasın,
sana dair hiçbir ışık hüzmesi!
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Mücadele dışa karşı konulan mukavemet olarak zannedilir.
Oysa her sönmeye yüz tuttuğunda insanın küllerinden tekrar kendisini ateşlemesidir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta