Hey, pekir Uyghur, oyghan, uyqun yeter,
Sende mal yoq, emdi ketse jan keter.
Bu olumdin ozengni qutqazmisang,
Ah, sening haling heter, haling heter.
Qop! Dedim, bexingni koter, uyqungni ach,
Reqibning bexini kes, qenini chach.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta