Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Uyan...
UYAN…
Uyan deli yüreğim uyan…
Dokunuslarım…çarpıntılarım uyan…
Korkularım, sancılarım,
Mutluluklarım, mutsuzluklarım,
Dar gelmesin küçük mabedin sana…
Çırpınma…yorulma,
Yüreğim…
Durmamak, ağlamamak için UYAN…
Uyan hissedislerim …
Kabıma sığmayan bedenim,
Çığlık çığlık bağırıyorum…
Duyuramıyorum…
Yorğun düsüp susuyorum…
Uyan derin uykulardan uyan…
Ellerim,gözlerim,gögüs ağrım,
Küstün mü hayata?
Yokmu!
Bedenim de sesimi duyan?
Uyan...
Semra Sağlam
mecrasında akan güzel bir şiir
yüreğinize sağlık güzeldi kutluyorum
saygılar gönderiyorum başarılar dilerim
hüseyin yanmaz
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta