I.
Orada bir yer var uzakta, çok yakın
Bir dil var kanat çırpmakta
Şark’ın yamyamlığına mübtela çocuklar büyür
Ahdı şiire olan sözcükler dökülmekte kâğıda
Ve en katran mürekkepler aşitîye doğru yol alır
Sen zencisin sevgili
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta