Ne zaman başladı bu ayrılık?
Adın yüreğimden silinip dilimde hissiz bir kelimeye ne zaman dönüştü?
Kalmamış aramızda ilk merhabanın sıcaklığına hatırlı bir veda bile, ne acı!
Birer sevgili bırakmışız mazide kendimizden, en çok kendimize yabancı.
Gerçek aşk başka türlü olmalıymış meğer.
Gerçek aşkın sonsuz olması gerekmezmiş,
Aşka rütbesi yaşarken değil asıl biterken verilirmiş meğer.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta