Hayatın oyun cemberınde oyun oynarken tanıdık bırbırımızı
Masum bır bakışla bır gulucukle konuşurken Sevdık bırbırımızı
Sevıyorduk kıskanıyorduk kıskandıkça daha bı bağlanıyorduk
Cocuktuk cocukluklarımızda oldu elbet küsüyorduk barışıyorduk
Küçüktüm küçücük yüreğimde sana kocaman bir aşk beslemiştim
Bır ütopyamız vardı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta