Sonbaharın altında bir bankta buldum,
İhtiyarlığa göçen ruhumu.
Onunla düşmüştü, o dipsiz kuyuya
Elinde bir demet solgun çiçek!
Dudağında manasız üç beş kelam.
Bugüne değin tekrarlanıp durmuş
Ki gün; varoluşun günü…
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta