Sonbaharın altında bir bankta buldum,
İhtiyarlığa göçen ruhumu.
Onunla düşmüştü, o dipsiz kuyuya
Elinde bir demet solgun çiçek!
Dudağında manasız üç beş kelam.
Bugüne değin tekrarlanıp durmuş
Ki gün; varoluşun günü…
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta