Belâ çöktü; dağa, kıra, ovaya,
Otuz yıllık emek, uçtu havâya...
Dedi kral, haykırarak tebaaya:
Bulun bana, öz ırkımdan, ser avcı;
Haşeratı, yerlerinde avlıya...
Sordu: ne kadardır iş bu haşerat...?
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta