Belâ çöktü; dağa, kıra, ovaya,
Otuz yıllık emek, uçtu havâya...
Dedi kral, haykırarak tebaaya:
Bulun bana, öz ırkımdan, ser avcı;
Haşeratı, yerlerinde avlıya...
Sordu: ne kadardır iş bu haşerat...?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta