Gün boşalırken güneşin kucağından
Ayın bıktıran yalnızlığıyla karşılaşırım
Çare umarım yıldızlardan, kayıp giderler…
Rüzgâr inadına hafif, deniz bir o kadar sakin…
Sadece boş kayıklar, konuşurlar benimle
Dalgalarla yukarı ve aşağı, kıyısında iskelenin.
Ay ve ben, baş başa…
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta