Kimse yok. Belki de sorun budur. Kimsenin olmayışı.
Kendinden başka, ve yalnızlığın bir halta yaramayışı.
Kimse yok. Cümlelerden ve yırtılmaya müsait defterlerden başka.
Oysa kalp her zaman namüsaittir mutluluğa.
Bilhassa, bir başkası bulamadı bizi ondan sonra.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta