İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Zihninin aydınlığına vur beni
İsa gibi çağmağa ger
Bir düş görürüm yıllardır
Söylüyorum ütopya diyorlar…
“Biz ki insanlığın aklının tavan arasına aydınlığı çakabilmek için öldük”
bence işte vurucu mısralar
hayallere umutlara hep ütopya denildi ve ütopyacılıkla suçlandık
ütopya devletleri vardı felsefe tarihinde
thomas more'yi biliyorum çok hoşuma gitmişti ütopyası
ülkemizde bir yarımada neden olmasınki...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta