ne kadar sevmiştik
hiç ayrılamayacak gibi duruyorduk
bu renksiz dünyadan
halbuki ne de aptalmışız
ölümün mucizesini bunca zaman anlamamışız
toprakla bir bütün olmanın güzelliğini
keşke sabahları yaşayıp geceleri ölsek
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




muhteşem bir final, kutluyorum Denizhan Arıcı. evet biz kardeşlik palavrasındayız . şiirinin başlığı 'realite' bile olsa yadırganmazdı. tebrikler
(tam puan benden)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta