üsküdardayım, bir kalp çarpıntısıdır yine dardayım.
Kalabalık şehrin derin ıssızlığında ben yollardayım.
Yürüyorum sesiz sessiz, karayı sarmış sahil gerdanında,
Denizi seyrediyorum, güneşin aheste aheste batışında,
Bir ses geliyor arkamdan nadide kadife tonunda,
Bir adres soruyor tüm nezaketini yüklenmiş edasında,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta