Ütopik Düşler Şiiri - Özdemir Aydın 2

bilmem ki nasıl anlatsam ;
"doğmasaydım da olurdu", der gibi bu güneş sıcaklığını...
bu sanatsal dokunuşluğu...
belki iyi birisin,
belki güzel bir örnek,
bir armağan, bir hediye...
bir günah, bir fantezi, bir zorunluluk...
bir ütopya, bir kıskançlık,
belki de hiçbir şeyin farkında değilsin...

öyle ki ;
sen, rüzgârın kızı,
çakmak alevi...
ben, kendi içinde kaybolmuş göçebe...

biraz anlayış göster !!
yaşımın yarım asrı...
önümde sis perdesi,
hayatım nefes molası,
yıkılmamak için direniyorum,
buna mecburum...