Özlemini yaşıyorum ıssız mısralarda,
Sakince yol alıyor kalemim, biraz da nemli.
Seni yazıyor ellerim,
kelimeler değil, mananda sen.
İlle de seni yazıyor,
Gördüğüm yerdir sonsuzluğun kapısı gözlerin,
Tattığım yerdir ölümsüzlüğün lezzeti dudakların.
Bildiğim yerdir kutsanmış sevgilerin,
Ömür boyu kalp çırpıntıları; kalbinde, sende.
Gözlerine bakmak, anlamaktır varoluşu,
Alnımın yazısıdır yaşadığım,
Rabbimle bağlandığım
Yeminler yazılır o yolda,
Eylemesin yalnız bu yolda
Yine sensizliği yaşıyorum,
Sanki sen varmışçasına
Dindirsin diye acımı,sığınıyorum kadehlere
Yoldaş oluyorlar gecenin ürkek derinliğinde,
Hafifletsin diye çektiğim ıstırabı senin yokluğunda...
Sevmelere doyamam seni
Bir gülüşün alır beni,
Sürükler sonsuza
Tüm çiçekler bende açar
Gülüşünle;
Sonsuzluk ne saçma şeydir,
Aşk ne boştur.
Sevgi, tutsaklık; inanmıyorum, hepsi boş...
Eylül’ü Ekim’e bağlıyordu yaprakları takvimin;
Gördüm, durdum,
Read! That is how the sacred begins!
What did you do? Did you blindly follow? Did you read?
Or are you walking the exact path that they need?
The one who never questions, who never looks inside?
Is whatever they say true? Is whatever they do divine?
Doğrudur, yandığım bu vaktinde gecenin.
Gündüz güneş, gece yalnızlığım
Yakıyor
Kollarımda olsan, sarsam seni;
Ne güneşin gücü yeter yakmaya,
Hayal ediyorum,
Seni,sadece seni
Hüznüm oluyorsun,sevincim oluyorsun
Hayal ediyorum,
Seni,sadece seni
Saçlarını okşuyorum,kokluyorum;
Anlatıyor her şeyi gözlerin,
Alıp götürüyor beni
Bakışların esir alıyor,
Çıkamıyorum içinden,hayal mi gerçek mi?
Bir sen var bakmaya doyamıyorum,
Hayal mi gerçek mi?
-
Feray Koçak
Tüm Yorumlaresintili bir yerin akşamından tanışıyor muyuz...