Dünyanın düzeni baştan yıkılmış
Kadına eziyet veren utansın
Sevgisiz yürekler taştan yapılmış
Kadınları hakir gören utansın
Sövülen dövülen itip kakılan
Tarumar edilen yakıp yıkılan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta