Çıraklık etmeden küfür devine
Git de al gönlünü garip sevine
Belli yaştan sonra huzur evine
Babayı gönderen evlat utansın
Bakınca etrafa gönül gözüyle
Her insan barışır kendi özüyle
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Günlük sorunlara çok güzel bir şiirle değinilmiş.Keşke bu hatalar olmasa.Ama insan egosu,kendini beğenmişlik bu tür sorunlarla bizi buluşturuyor.Böylesi insanlık utansın.Utanması varsa ki yok!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta