Çiçekli bahçelerim vardı, ayazdan uzaktı
Kasırga olup sel ile devirenler utansın
Herkese tomurcuktum, meyve verirdim
Dallarımı kesenler utansın.
Kışları atlatıp yazı yaşardım
Güzü unutup, baharı beklerdim
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta