Utanmıyorum ağlamaktan..
Özlemekten ve bunu seslenmekten de..
Büyürken kaçamadım acılardan, kötülerden de..
Serildim masanın üstüne, çatal bıçak kullanmasınlar dilimlerken ki görülsün gerçek yüzleri.. Yağmalanamayacak tek uzvum var oda gözlerim…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta