Ellerinden utanırdı
Eğri büğrüydü parmakları
Gözleri desen şaşıydı
Bacakları çarpıktı
Aynanın önünden geçse
Başını çevirirdi
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Ama neden demedi tek bir gün
Kendinden utanmadı hiç
Biliyordu çünkü yaşamak
İnsanlara rağmen yaşamak.
doğru insanlara rahmen yaşayabilmek en büyğk gururdur
Yasam seni bir pul gibi atardim, ama yasamak istiyorum yinede sana inat!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta