Utanmak duygusu, insana hastır,
Taş, toprak, nebatat, hayvan utanmaz.
Bütün mahlûkata, ezeli nas’tır,
Kullar utanmalı, Rahman utanmaz.
Hayal sahnesinde, kapalı gişe,
Benlik prizini, bağladık fişe,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta