Utanmak duygusu, insana hastır,
Taş, toprak, nebatat, hayvan utanmaz.
Bütün mahlûkata, ezeli nas’tır,
Kullar utanmalı, Rahman utanmaz.
Hayal sahnesinde, kapalı gişe,
Benlik prizini, bağladık fişe,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta