Fakirliğime ve de garibanlığıma ilk defa hayıflanıyorum şimdi.
İlk defa hayatımı reddediyor ve de utanıyorum belki.
Belki diyorum çünkü bir de küçükken utanmışsam utanmışımdır.
Yalan olmasın şimdi.
Kolları bir karış küçük gelen, başkasının verdiği bir ceketle okula gitmek utandırmıştır belki.
Bir de utanmışsam yaşıtlarım top oynarken simit satmaktan utanmışımdır.
Ha bir de çok zengin ve de bir o kadar da güzel bir kıza aşık olup, karşısına yırtık bir ayakkabıyla çıkmanın utanmışlığını yaşamışımdır.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta