Utanmak Ayıp Oldu Şiiri - Nurettin Sevim

Bir zamanlar utanmak, edeb vardı yüzlerde,
Hem zerafet, incelik mana vardı sözlerde.
Mahremler saklanırdı saçılmazdı ortaya.
Şimdi her şey meydanda, kem bakışlar gözlerde.

Eskiden susulurdu sükût hürmet, arından.
Şimdi susanlar ezik, çok konuşan varından.
Ayıp övülür oldu utanmak ise ayıp.
Namusuyla gezenler ağlar oldu kahrından.

Küçüklere merhamet, büyüğe saygı vardı.
Önlerinden geçilmez, hürmetsizlik çok ardı.
Şimdi bütün değerler yozlaştı birer,birer.
Ahlaksızlık diz boyu, her yeri çirkef sardı.

Moda diye giyinmiş göbek açık, diz yırtık.
Konuşmalar küfürlü, gülüşmeler sırıtık.
İçi boş insanların bu dünyada yeri çok.
Edeb, hayâ kalmadı, ayıplar normal artık