Dünyayı devirip bir mücadele ki sonsunsuzluğu fethetmek.
Bir aşk ki dünya taşıyamaz, yeni yerler beğenme derdimiz.
Ufka hesap, kitap kestirilemeyen mana verme derdimiz.
Ve bunlar niçin, hem ölçeğini bildiğimiz sabahımız gecemiz.
Ve bunlar kalbimizin orta yerine döküldüğünde;
Ve hüzün tüm günlerimizi fethettiğinde.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta