Utanmak,iyimidir kötümüdür bilmem,
Ama kötü olduğu aşikâr.
O gözlerine bir bakabilsem,
Her zaman olacağım bahtiyar.
İsmimi söyledin ilk defa bana bakıp,
Her şeyi unutuverdim bir anlık.
Hiçbir şey diyemedim utanıp,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta