UTANIYORUM ANNE
Yağcı, yağdanlık, dönek, topaç gibi döndükçe,
Aydınlığın üssüne, kör karanlık indikçe,
Yoksulların üssüne, zam ve zulüm bindikçe,
Zam ve zulüm kar olan, yöneten tanıdıkça,
İnsan doğduğuma ben, utanıyorum anne.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Şiirime katkı yapan güzel yorumunuza çok teşekkür ederim Tuna Bey sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta