UTANIYORUM ANNE
Yağcı, yağdanlık, dönek, topaç gibi döndükçe,
Aydınlığın üssüne, kör karanlık indikçe,
Yoksulların üssüne, zam ve zulüm bindikçe,
Zam ve zulüm kar olan, yöneten tanıdıkça,
İnsan doğduğuma ben, utanıyorum anne.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Şiirime katkı yapan güzel yorumunuza çok teşekkür ederim Tuna Bey sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta