UTANIYORUM ANNE
Yağcı, yağdanlık, dönek, topaç gibi döndükçe,
Aydınlığın üssüne, kör karanlık indikçe,
Yoksulların üssüne, zam ve zulüm bindikçe,
Zam ve zulüm kar olan, yöneten tanıdıkça,
İnsan doğduğuma ben, utanıyorum anne.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Şiirime katkı yapan güzel yorumunuza çok teşekkür ederim Tuna Bey sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta