UTANIYORUM ANNE
Yağcı, yağdanlık, dönek, topaç gibi döndükçe,
Aydınlığın üssüne, kör karanlık indikçe,
Yoksulların üssüne, zam ve zulüm bindikçe,
Zam ve zulüm kar olan, yöneten tanıdıkça,
İnsan doğduğuma ben, utanıyorum anne.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Şiirime katkı yapan güzel yorumunuza çok teşekkür ederim Tuna Bey sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta