Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili Şair Dost,
Doğruluğu tüm insanlar tarafınfdan kabul edilen her şeyden utanmaksızın söz etmek en doğal haktır. Güzel şiirinizde yaşadığımız dünyanın ve dünya insanının çilelerinden söz etmek utanılavcak bir konu değil aksine öğünülecek bir konudur... Toplumsal içerikli şiir çalışmanızı kutluyor, başarılar diliyorum... Sevgilerimle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta