Ellerimle bir nesneyi tutmaktan,
Seni yakanları yakmak yerine,
Ağlayıp durmaktan..
Sen soluk alamazken,
Nefes almaktan..
Tutunamadığın bu hayatta,
Yaşamını çalan soysuzların,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta