Bu ülkede yaşadığımıza.
Düşüpte kaldırılmadığımıza.
Işık bulunmuşken;
Karanlıkta bırakıldığımıza.
Utanıyorum.
Güçsüze yardım edilmediğine.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Utanması gereken çok kişi varken isyanlarda olması gerekenler utanıyor...bu nasıl bir tezattır...ve ne anlamlıdır aynı zamanda...Bir çırpıda gözler önüne serilmiş tüm sorunlar..güzeldi..teşekkürler.
Bravo sayin Ilikcioglu,bilmiyorum daha utanacak nelerimiz var,bizimmi yoksa bu duruma düsürenlerinmi ? Zaten utansalar bunlara sebeb olmazlardi.Kutluyorum,böyle önemli bir günde bu konuyu secmeniz,temennim basarilarinizin devami,esen kalin sevgi ve saygi ile Talat Özgen
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta