Nasıl isyan etmem / nasıl öfkelenmem
Sömürgecilerin elinde vatanım, toprağım ve ulusun geleceği talan edilirken
Dayatmacı zulme karşı isyan etmemek haramken
Utanırım usumdan ve duyuncumdan
Memleketim talan edilirken
Geleceğimiz göz göre çalınırken
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Sokağımız , caddemiz, parkımız
inancımız , yapımız, yolumuz
şeklimiz, şemamız , demografik yapımız
bahçemiz, tarlamız, ağacımız
sonrası talih , karaborsa , ne kalırsa elde artık
saygılar Üstadım...
Duyarlı yüreğinize sağlık. Tebrikler...
"Utanç..."
Yani, insanlığın en eski duygularından,
İnsan olabilmenin de önkoşulu...
Sanırım yitirdik, iyice!
Önce utanmak kalktı,
"Arsızlık" modalaştı!
O "ar" ki,
korunurdu,
Namustu!
Şimdi bir "kamyon arkası" sözünü yazayım da keseyim, uzatmadan,
"Dinini, imanını Allah'a göster, ona teşhir et
Bana sadece insanlığını!"
Tebrikler Önder Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta