Yarab senalar Sana, çünkü Seni hatırlatacak kalp verdin bana,
Bunca zulmet var bu dünya âleminde, sana yalvarmamaktan utanırım.
Analar, bacılar, çocuklar feryat eder kurtuluşa, sena eder Sana,
Feryatları duymayan bu gönülle, Sana boyun bükmemekten utanırım.
Ayaklar sanki kopuk, eller yok gibi, duyarsız halime ağlarım,
Tüm kapılar kapanık uzanamıyorum, ahları duymamaktan utanırım.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta