Yarab senalar Sana, çünkü Seni hatırlatacak kalp verdin bana,
Bunca zulmet var bu dünya âleminde, sana yalvarmamaktan utanırım.
Analar, bacılar, çocuklar feryat eder kurtuluşa, sena eder Sana,
Feryatları duymayan bu gönülle, Sana boyun bükmemekten utanırım.
Ayaklar sanki kopuk, eller yok gibi, duyarsız halime ağlarım,
Tüm kapılar kapanık uzanamıyorum, ahları duymamaktan utanırım.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta