Yarab senalar Sana, çünkü Seni hatırlatacak kalp verdin bana,
Bunca zulmet var bu dünya âleminde, sana yalvarmamaktan utanırım.
Analar, bacılar, çocuklar feryat eder kurtuluşa, sena eder Sana,
Feryatları duymayan bu gönülle, Sana boyun bükmemekten utanırım.
Ayaklar sanki kopuk, eller yok gibi, duyarsız halime ağlarım,
Tüm kapılar kapanık uzanamıyorum, ahları duymamaktan utanırım.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta