Sığamaz yüreğe bazen
Bir seslensen nefes utanır
Baharı öteleyen kış
Güneşi kovan gece utanır
Sustuklarım gelse dile
Kişiliğini bir avuçlukla değiştiren utanır
Yazan kalem
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta