Kimi bu âlemde gül gibi açar,
İnsan, insanlıktan her zaman kaçar.
Kimi düz ovada yolundan şaşar,
Yolu yamuk olan, yamaçtan utanır.
Kimi ilkbaharı kış gibi yaşar,
Azmi içinde olan dağları aşar.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Çok güzel yazmişsiniz:) yüreğinize sağlık . son mısra ile çok güzel bir kapanış olmuş " dostu terkeden sırdan utanır"
İnsan esasında hep kendinden utanır
Teşekkür ederim sağolun..
Teşekkür ederim sağolun
Kaleminize saglik
Teşekkür ederim sağolun
muhteşem
Eğer biz insanlarla ilk karşılaşmadan sonra ikinci karşılaşmada yüzerde bir tebessüm bırakıyorsak İşte bu güzel bir şeydir bu.
Rabbin de hoşnutluğuna götürecektir.
İnşallah
Emeğinize sağlık hocam tebrik ederim saygılar sunarım
Güzel anlamlı bir şiir...
Selam saygı ve tebriklerimi sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta