Sofrada doymuyor karınlarımız
Dünyaya Borçlu doğar çocuklarımız
Alım değeri düştü yetmiyor kazancımız
Utanın utanın
Kantarı kaçtı bozuldu adalet desen yok
Güçlü karşısında güçsüzü savunan yok
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta