kalbimin derinliklerinde fırtınalar kopuyordu
hep söylemek istediğim birşeyler vardı sana,olmuyordu
gözbebeklerine baktığımda çıkıyordu aklımdan,unutuyordum
aslında cesaretimi topladığım zamanlarda oluyordu ama
dilim tutuluyordu sanki,cümleleri kuramıyordum
kelimeler dilimin ucunda kalıyordu
ah bir söyleyebilsem sana,anlatabilsem duygularımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta