kimsin sen tanıyamadım
çiçek gibisin
ama koklayamadım
adını bile soramadım
başımı öne eğdim
utandım senden
umursamadan geçtin
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




söyleyemiyorum sana
gelincik çiçeklerine benzediğini
gönlüme doğan ışık
oldugunu
içtiğim mübarek su gibi
aziz olduğunu
uzayıp giden bir yol gibisin
ardından koşsamda yetişemem sana
cesaretim yokki sana karşı
seni gördüğüm zaman
direncim kırılıyor
çözülüyor dizlerimin bağı
düşüyorum yere
sadece dudaklarım mırldıyor
seni seviyorum bir TaNeM
duygu yüklü bir calisma Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta