savursa da rüzgar bizi çok uzaklara;
esirgemeden kalbimizi sevendik
ne zaman gözlerine baktıksa onun
sürülürdük içlendiğimiz mazisine
yinede sesimizi kısandık
"o "unuttuğu halde unutmayandık"
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta