Zamanın bir türlü söndüremediği hangi ateşin aleviyim ki sürekli canımı yakıyorum.
Madımak otelinde ölümü merdivenlerde oturarak cesaretle bekleyen ozanların dili oluyorum.
Yaşam hakkına saygının olmadığı can yakan bir dünyada canımı yakarak yaşamak istemiyorum.
Seni düşünürüm
Anamın kokusu gelir burnuma
Dünya güzeli anamın
Binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur
Devamını Oku
Anamın kokusu gelir burnuma
Dünya güzeli anamın
Binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur




"Can yakmak",
Büyük günah!
Yakanlar ise,
"Dinden, imandan beslenenler!"
Bu çelişki her şeyi açık ediyor,
Artık gide gide beslenecekleri yer de kalmayacak!
Tebrikler Önder Kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta