ellerim iyiliğin kanatlarında
kendime uçurumdum
sesimde kaldım..
herkesin adam olduğu çağda
masalını isteyen çocuktum
utandım..
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Kendinizden söz ederken, 'şair'i tarif etmişsiniz Mehmet Bey. Şiiri evrenselleştirmek budur işte...Ve ustalık elbette...
Tebrik ve selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta