Dizlerime vuruyordu utanç
Yürüyemiyordum
Beynimde bir felç
Şok yaşasaydım keşke,
Ağlamak utanmanın perdesi
Kaybederken son gözyaşımı
Utanmıyordum.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta