Utanır günah,
hapsolduğu kalbin sükunundan.
Güneş gecededen utanır,
gece gün doğmayan coğrafyalardan..
Toprak tenini ıslatan şehit kanından utanır.
Başak aç kalanların şükranlığından,
üzüm tanesi şaraplığından...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Ah insan bir utansa zaten. Mesele kalmayacak. Nerde?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta