Utanır günah,
hapsolduğu kalbin sükunundan.
Güneş gecededen utanır,
gece gün doğmayan coğrafyalardan..
Toprak tenini ıslatan şehit kanından utanır.
Başak aç kalanların şükranlığından,
üzüm tanesi şaraplığından...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Ah insan bir utansa zaten. Mesele kalmayacak. Nerde?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta