ben eskiden avuç avuç su içerdim köy çeşmesinden.
kurbağa yavruları yakalardım ellerimle.
annem bana kızardı,
ağlardım
ama utanmazdım.
şimdi kan akıyor kentimin musluklarından.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Maalesef sorumluluğumuzda olmayan ve bizim dışımızda geişen olaylar, hepimizi etkiliyor...Hassas insanları daha fazla...Duyarlı yüreği kutluyorum..
'bence kısa ama bir o kadar da çok şey anlatıyor şiiriniz....keşke hepimiz biraz daha insan olabilsek ....kutlarım'
bazı insanlar duygusuz,robot gibi ne güler,ne
utanır,nede ağlar..bu duygulu yüreğinizi kutluyorum
sevgiyle kalın:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta