Elime aldığım kağıt parçası,
Ömrümün ayrılmaz bir sayfası.
Üsküdar sahilinde haşır haşır esen rüzgar,
Ömrümün gerisine ket vurarak,
Beni savurdukça savuruyordu…
Üşüyordum, hem de titreye titreye,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
