4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Üşüyorum yașamaktan
Tanrım beni bağışla.
Bir daha doğup, yeniden yenilmenin tohumunu taşır her ölümüm.
İnsanlar uzatmaz ellerini bu karanlığa.
Kurtulmak!
Sonsuz bir kelime.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta