Üşüyorum Şiiri - Rasih Hacıkadiroğlu

ÜŞÜYORUM

Üşüyorum,

Ellerim kaskatı

tüylerim isyan edip kalkıyor ayağa.

Ne edeyim, derdim çoktur hayatta;

teselli edecek bir yârim dahi yoktur.

Altında nefesim buram buram yorganın,

yine de soğuk çöker içime.

Yok mudur bana bir yardım,

ısınayım ateşiyle merhametin?

Üşümek,

kaskatı bir cenazeye benzer.

Güneş doğunca çözülür beden,

peki ya ruh, nereye kaçtı erkenden

Ne olur, bırakıp gitme ey Şems,

burada bir garip var, seninle kâim.

Bak, sana da bir garip gerek bazen,

bir selâm, bir gölge, bir nazar için.

Üşüyorum…

Kim bana el verecek?

Olmazsa atlar mıyım harlı ateşe?

Belki ilâcım ateştir,

Döndürür beni özüme

İbrahim misali