Üşüyorum.
Kış vakti soluğun donduğu bir mevsimde,
Kar topu oynamaktan kıpkırmızı kesilmiş bir çocuk yaramazlığındayım.
Ellerimi bırak yüreğim yanıyor soğuktan.
Ama yine de alıkoyamıyorum kendimi.
Beni yakan soğuktan
Bir çok üşşdüğümü biliyorum,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta