Üşüyorum! ...
Beni kalbinden çıkarttığından beri.
Sokak çocukları gibi sefilim,
Üryan, yetim, öksüz.
Yuvama dönmeme izin ver
Aç kalbindeki otağımı
Bırak usulca gireyim içeri,gene ısıt beni...
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Kısa ancak çok içten çok duygulu sözlerle ifade edilmiş vurucu bir şiir okudum kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta