Üşüyorum! ...
Beni kalbinden çıkarttığından beri.
Sokak çocukları gibi sefilim,
Üryan, yetim, öksüz.
Yuvama dönmeme izin ver
Aç kalbindeki otağımı
Bırak usulca gireyim içeri,gene ısıt beni...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Kısa ancak çok içten çok duygulu sözlerle ifade edilmiş vurucu bir şiir okudum kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta